چرا ز عقل و سخن چون رمه رمان شده ای؟

گمان مبر که بر این کاروان بسته زبان

تو جز به عقل و سخن میر کاروان شده ای

اگر به عقل و سخن گشته ای بر این رمه میر

چرا که قول تو چون خز و پرنیان نشده است

اگر تو در سلب خز و پرنیان شده ای؟

تو را همی سخنی خوب گشت باید و خوش