وگر عنان خرد داده ای به دست هوا

که زارو خوار تو از بهر سو زیان شده ای

به شعر حجت گرد طمع ز روی بشوی

اگر به دل تبع پند راستان شده ای

چو اسپ لانه سرافشان و بی عنان شده ای

سخن بگو و مترس از ملامت، ای حجت

که تو به گفتن حق شهره زمان شده ای