چو اسپ لانه سرافشان و بی عنان شده ای

به شعر حجت گرد طمع ز روی بشوی

اگر به دل تبع پند راستان شده ای

وگر عنان خرد داده ای به دست هوا

سخن بگو و مترس از ملامت، ای حجت

که تو به گفتن حق شهره زمان شده ای

تو نیک بختی کز مهر خاندان رسول