اندر کرمش، هر چه گمان بود یقین شد

مهتر به دو کوچک، به دلست و به زبانست

درانه و دوزان به سر کلک نیابی

درانه و دوزان به سر کلک و بنانست

واندر نسبش، هر چه یقین بود گمانست

خردش نگرش نیست، که خردک نگرشنی

در کار بزرگان همه ذلست و هوانست