خردش نگرش نیست، که خردک نگرشنی

درانه و دوزان به سر کلک و بنانست

اندر کرمش، هر چه گمان بود یقین شد

واندر نسبش، هر چه یقین بود گمانست

در کار بزرگان همه ذلست و هوانست

دینار دهد، نام نکو باز ستاند

داند که علی حال زمانه گذرانست