تا گنج او خراب شد و خیل او اسیر

پیش تو ناید و نکند با تو چارچار

بوری تگین که خشم خدای اندرو رسید

او را از آن دیار دوانید باین دیار

تا روز او سیاه شد و جان او فگار

او مار بود و مار چو آهنگ او کنی

اندر جهد ز بیم به سوراخ تنگ غار