اندر جهد ز بیم به سوراخ تنگ غار

تا گنج او خراب شد و خیل او اسیر

تا روز او سیاه شد و جان او فگار

او مار بود و مار چو آهنگ او کنی

گر شاه ما نکشت ورا بود از آن قبل

کز عار و ننگ هیچ امیری نکشته مار

یارب! هزار سال ملک را بقا دهی