با سرمه دان زرین ماند خجسته راست

برسرو، زندواف زند، تخت اردشیر

عاشق شده ست نرگس تازه به کودکی

تا هم به کودکی قد او شد چو قد پیر

کرده به جای سرمه، بدان سرمه دان عبیر

گلنار، همچو درزی استاد برکشید

قواره حریر، ز بیجاده گون حریر