حاسدم گوید: چرا بر من به یک گفتار من

بفسرد چون بشکفد گل پیش ماه فرودین

حاسدم خواهد که او چون من همی گردد به فضل

هر که بیماری دق دارد، کجا گردد سمین

گوژ گشتی چون کمان و تیرگشتی در کمین

گوژ گشتن با چنان حاسد بود از راستی

باژ گونه، راست آید نقش گوژ اندر نگین