گوژ گشتی چون کمان و تیرگشتی در کمین

حاسدم خواهد که او چون من همی گردد به فضل

هر که بیماری دق دارد، کجا گردد سمین

حاسدم گوید: چرا بر من به یک گفتار من

گوژ گشتن با چنان حاسد بود از راستی

باژ گونه، راست آید نقش گوژ اندر نگین

حاسدم گوید ببردی دوستانم را ز من