حاسدا هرگز نبینی، تا تو باشی روی عقل

ما ذلیلیم و حقیر و تو امینی و مکین

قول او بر جهل او، هم حجتست و هم دلیل

فضل من بر عقل من هم شاهدست و هم یمین

دوزخی هرگز نبیند روی و موی حور عین

حاسدا تو شاعری و نیز من هم شاعرم

چون ترا شعر ضعیفست و مرا شعر سمین