آسیمه سر و ساده دل و خیره و واله

مکره به گه بخل تو باشی و نه مطواع

مطواع گه جود تو باشی و نه مکره

من بنده که نزدیک تو شعر آرم، باشم

از بی ادبی باشد و از پست مقامی

سجع متنبی گفتن، پیش متفقه

ای خواجه فرخنده، ار ایدون که نیامد