ای خواجه فرخنده، ار ایدون که نیامد

آسیمه سر و ساده دل و خیره و واله

از بی ادبی باشد و از پست مقامی

سجع متنبی گفتن، پیش متفقه

این شعر تو نیکوتر از آن روز دوشنبه

معذور همی دار که این بار دگر من

شعریت بیارم که بود صد ره از ین به