از بی ادبی باشد و از پست مقامی

مطواع گه جود تو باشی و نه مکره

من بنده که نزدیک تو شعر آرم، باشم

آسیمه سر و ساده دل و خیره و واله

سجع متنبی گفتن، پیش متفقه

ای خواجه فرخنده، ار ایدون که نیامد

این شعر تو نیکوتر از آن روز دوشنبه