این شعر تو نیکوتر از آن روز دوشنبه

از بی ادبی باشد و از پست مقامی

سجع متنبی گفتن، پیش متفقه

ای خواجه فرخنده، ار ایدون که نیامد

معذور همی دار که این بار دگر من

شعریت بیارم که بود صد ره از ین به

تا راه توان یافت به دریا ز ستاره