پنداشتم که زینت بیشست هوشیاری

من کیستم که برمن نتوان دروغ گفتن

نه قرص آفتابم، نه ماه ده چهاری

ای شاعر سبکدل با من چه اوفتادت

تو آفرین خسرو گویی دروغ باشد

ویحک دلیر مردی کاین لفظ گفت یاری

با من همی چخی تو و آگه نه ای که خیره