تو آفرین خسرو گویی دروغ باشد

نه قرص آفتابم، نه ماه ده چهاری

ای شاعر سبکدل با من چه اوفتادت

پنداشتم که زینت بیشست هوشیاری

ویحک دلیر مردی کاین لفظ گفت یاری

با من همی چخی تو و آگه نه ای که خیره

دنبال ببر خایی، چنگال شیر خاری