الفاظهای نیکو، ابیاتهای عاری

از بهر آنکه شعرم شه دید و خوشدل آمد

برخاست از تو غلغل، برخاست از تو زاری

من شعر بیش گویم، کان شاه را خوش آید

گر تو به هر مدیحی، چندین تپید خواهی

نهمار ناصبوری، نهمار بیقراری

تا من در این دیارم، مدح کسی نگفتم