نهمار ناصبوری، نهمار بیقراری

من شعر بیش گویم، کان شاه را خوش آید

الفاظهای نیکو، ابیاتهای عاری

گر تو به هر مدیحی، چندین تپید خواهی

تا من در این دیارم، مدح کسی نگفتم

جز آفرین و مدحت شه را به حقگزاری

جز درگه شهنشه بر درگهی نبودم