دو پای پر جراحت، دو دیده گشته تاری

دانی که من مقیمم بر درگه شهنشه

تا بازگشت سلطان از لاله زار ساری

این دشتها بریدم، وین کوهها پیاده

امید آنکه خواند، روزی ملک دو بیتم

بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت