بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

این دشتها بریدم، وین کوهها پیاده

دو پای پر جراحت، دو دیده گشته تاری

امید آنکه خواند، روزی ملک دو بیتم

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی