خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

اکنون که دیده خسرو از من امیدواری