ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

اکنون که دیده خسرو از من امیدواری

حاسد چو بیش باشد بهتر رود سعادت