اکنون که دیده خسرو از من امیدواری

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

حاسد چو بیش باشد بهتر رود سعادت

چون باد بیش باشد، بهتر رود سماری

شاها به رغم حاسد، خواهم که من رهی را