ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

اکنون که دیده خسرو از من امیدواری

حاسد چو بیش باشد بهتر رود سعادت

چون باد بیش باشد، بهتر رود سماری