حاسد چو بیش باشد بهتر رود سعادت

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

اکنون که دیده خسرو از من امیدواری

چون باد بیش باشد، بهتر رود سماری

شاها به رغم حاسد، خواهم که من رهی را

چون شاعران دیگر بر خدمتی گماری