کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

امید آنکه خواند، روزی ملک دو بیتم

بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی