شوری که تو انگیزی، عذری که تو پیش آری

نیکوست به چشم من در پیری و برنایی

خوبست به طبع من در خوابی و بیداری

جنگی که تو آغازی، صلحی که تو پیوندی

عیشیست مرا با تو، چونانکه نیندیشی

حالیست مرا با تو، چونانکه نپنداری

عیشم بود با تو، در غیبت و در حضرت