تا کجا بیش بود نرگس خوشبوی طری

همه را دسته کن و بسته کن و پیش من آر

چون به هم کردی بسیار بنفشه طبری

باز برگرد به بستان در چون کبک دری

که به چشم تو چنان آید، چون درنگری

که زدینار در آویخت کسی چند پری

هرچه بشکفته بود پاک بکن باک مدار