هرچه بشکفته بود پاک بکن باک مدار

تا کجا بیش بود نرگس خوشبوی طری

که به چشم تو چنان آید، چون درنگری

که زدینار در آویخت کسی چند پری

گذری گیر از آن پس به سوی لاله ستان

طوطیان بین همه منقار به پرخفته ستان

هریکی همچو یکی جام دروغالیه دان