گذری گیر از آن پس به سوی لاله ستان

که به چشم تو چنان آید، چون درنگری

که زدینار در آویخت کسی چند پری

هرچه بشکفته بود پاک بکن باک مدار

طوطیان بین همه منقار به پرخفته ستان

هریکی همچو یکی جام دروغالیه دان

بالش غالیه دانش را میلی به میان