طوطیان بین همه منقار به پرخفته ستان

که زدینار در آویخت کسی چند پری

هرچه بشکفته بود پاک بکن باک مدار

گذری گیر از آن پس به سوی لاله ستان

هریکی همچو یکی جام دروغالیه دان

بالش غالیه دانش را میلی به میان

میل آن غالیه پرغالیه غالیه دان