ای یار دلبرای هلا خیز و و می بیار

کان هست از دو چشم و دو زلف بتش نشان

خوشا بهار تازه و بوس و کنار یار

گر در کنار یار بود، خوش بود بهار

می ده مرا و گیر یکی تنگ در کنار

با من چنان بزی که همی زیستی تو پار

این ناز بیکرانت تو برگیر از میان