نامه گه باز کند، گه به هم اندر شکند

هدهدک پیک بریدست که در ابر تند

چون بریدانه مرقع به تن اندر فکند

راست چون پیکان نامه به سراندر بزند

به دو منقار زمین چون بنشیند بکند

گویی از سهم کند نامه نهان بر سر راه

به سمنزار درون لاله نعمان به شنار