گویی از سهم کند نامه نهان بر سر راه

راست چون پیکان نامه به سراندر بزند

نامه گه باز کند، گه به هم اندر شکند

به دو منقار زمین چون بنشیند بکند

به سمنزار درون لاله نعمان به شنار

چون دواتی بسدینست خراسانی وار

وان دوات بسدین را نه سرست و نه نگار