که نه از درد بنالید و نه برزد نفسی

آب انگور خزانی را خوردن گاهست

که کس امسال نکرده ست مر او را طلبی

شاخ انگور کهن دخترکان زاد بسی

همه را زاد بیکدفعه، نه پیش و نه پسی

نه ورا قابله ای بود و نه فریادرسی

اینچنین آسان فرزند نزاده ست کسی