به یک ساعت ملون کرده روی گنبد خضرا

تو گفتی گرد زنگارست بر آیینه چینی

تو گفتی موی سنجاب است بر پیروزه گون دیبا

به سان مرغزار سبز رنگ اندر شده گردش

تو گفتی آسمان دریاست از سبزی و بر رویش

به پرواز اندر آورده ست ناگه بچگان عنقا

همی رفت از بر گردون، گهی تاری گهی روشن