تو گفتی آسمان دریاست از سبزی و بر رویش

تو گفتی موی سنجاب است بر پیروزه گون دیبا

به سان مرغزار سبز رنگ اندر شده گردش

به یک ساعت ملون کرده روی گنبد خضرا

به پرواز اندر آورده ست ناگه بچگان عنقا

همی رفت از بر گردون، گهی تاری گهی روشن

وزو گه آسمان پیدا و گه خورشید ناپیدا