خمیده گشته ز هجران و زرد گشته ز غم

ز آفتاب جدا بود ماه چندین شب

همی دوید به گردون بر آفتاب طلب

نزار گشته ز عشق و گداخته ز تعب

چو آفتاب طلب نزد آفتاب رسید

نشاط کرد و طرب کرد و بود جای طرب