در هر نکتی زان تو حلمی و وقاریست

ور ذره به چشم آیدش آسیمه بماند

گوید مگر آن از تک اسب تو غباریست

در هر سخنی زان تو علمی و سخاییست

کوهی که بر او زلزله قادر نشد او را

از حلم تو یکی ذره سکونی و قراریست

ای نیزه تو همچو درختی که مر او را