ای نیزه تو همچو درختی که مر او را

در هر نکتی زان تو حلمی و وقاریست

کوهی که بر او زلزله قادر نشد او را

از حلم تو یکی ذره سکونی و قراریست

در هر گرهی از دل بدخواه تو باریست

هنگام خزانست و خزان را به رز اندر

نونو ز بتی زرین هر جای بهاریست