در هر گرهی از دل بدخواه تو باریست

کوهی که بر او زلزله قادر نشد او را

از حلم تو یکی ذره سکونی و قراریست

ای نیزه تو همچو درختی که مر او را

هنگام خزانست و خزان را به رز اندر

نونو ز بتی زرین هر جای بهاریست

بنموده همه راز دل خویش جهان را