نیز از دستش جهان دریای پهناور شود

دست رادش را به دریا کی توان مانند کرد

که همی دریا به پیش دست او فرغر شود

دست او ابرست و دریا را مدد باشد ز ابر

آنکه اندر ژرف دریا راه برد روز و شب

بر امید سود ازین معبر بدان معبر شود،

گر زمانی خدمت صاحب کند، بی بیم غرق