ستاکهای درخت از پشیزه های کمر

کمرکشان سپه را جدا جدا هر روز

کمر برهنه به منزل شدی ز حلیه زر

چو پای باز در آن بیشه پر جلاجل بود

گهی گیاهی پیش آمدی چو نوک خدنگ

گهی زمینی پیش آمدی چو روی تبر

در آن بیابان منزلگهی عجایب بود