آه و دردا که کنون برهمنان همه هند

ایمنی یابند از سنگ پراکنده و دار

آه و دردا که کنون قیصر رومی برهد

از تکاپوی برآوردن برج و دیوار

جای سازند بتان را دگر از نو به بهار

میر ما خفته به خاک اندر و ما از بر خاک

این چه روزست بدین تاری یا رب زنهار