به شادکامی شب را گذاشتی برخیز

ز خواب کرد مرا ماهروی من بیدار

به نرم نرم همی گفت روز روشن شد

اگر بخسبی ترسم که بگذرد گه بار

به خدمت ملک شرق روز را بگذار

مرا به خدمت خسرو همی فرستد دوست

که گویدم که چنین بت مخواه و دوست مدار؟