به خدمت ملک شرق روز را بگذار

به نرم نرم همی گفت روز روشن شد

اگر بخسبی ترسم که بگذرد گه بار

به شادکامی شب را گذاشتی برخیز

مرا به خدمت خسرو همی فرستد دوست

که گویدم که چنین بت مخواه و دوست مدار؟

به روی ماند گفتار خوب آن مهروی