اگر بخسبی ترسم که بگذرد گه بار

چو مست گشتم و لختی دو چشم من بغنود

ز خواب کرد مرا ماهروی من بیدار

به نرم نرم همی گفت روز روشن شد

به شادکامی شب را گذاشتی برخیز

به خدمت ملک شرق روز را بگذار

مرا به خدمت خسرو همی فرستد دوست