گویی که بیکباره دل خلق ربوده ست

زانست که نظار همی نگسلد از هم

کس نیست به گیتی که برو شیفته دل نیست

دلها به خوی نیک ربوده ست نه ز استم

از تازی و از دهقان وز ترک و ز دیلم

شاهی که بدین سکه او بر گه شاهی

خود نیست چنو از گه او تا گه آدم