که دل نبستم بر گلستان و لاله ستان

هم از سعادت و اقبال بود و بخت جوان

کسی که لاله پرستد به روزگار بهار

ز شغل خویش بماند به روزگار خزان

گلی که باد بر او برجهد فرو ریزد